فرمالیسم

صورتگرایی [فرمالیسم ] FORMALISM

عمل یا آموزه ای که بر فرم یا ساختار صوری تاکید کند.
این اصطلاح ، از دهه 1920 ، با پژوهشهای گروهی از نویسندگان روس ، از جمله ویکتر شکلوسکی ، درباره ویژگی های سبک شناختی و ساختار صوری آثار ادبی باب شد.اینان (( فرمالیست)) نامیده می شدند، زیرا صرفا به بررسی فرم ( صورت) می پرداختند.فرمالیست های روس ،ادبیات – و به ویژه شعر –را دارای زبانی خاص و مغابر با زبان ادبی محدود می کردند.به اعتقاد آنان ، هر گونه کوششی برای تحلیل محتوای اثر ادبی ، ناگزیر منتقد را به حوزه های غیر ادبی ، مثلا روانشناسی یا جامعه ، خواهد کشاند.
در هنر های بصری بر خلاف ادبیات ، این اصطلاح کاربردی مبتنی بر اصول معین ندارد ، و چنین است که گاه حذف موضوع یا هر گونه کژنمایی یا انتزاع در هنر، سهل انگارانه ، (( فرمالیسم))  تلقی می شود. در این باره میتوان تعریف زیر را پیش نهاد : فرمالیسم ، کاربد قرارداد هایی است صرفا جلوه صوری یک اثر را بارز میکنند(حال آنکه این قراردادها در اصل به منظور ارائه محتوای معینی پدید آمده اند).این نوع تاکید خاص بر فرم – بدون توجه به چگونگی محتوا – را هم در آثار انتزاعی میتوان یافت و هم در آثار طبیعتگرایانه.

رویین پاکباز دایره المعارف هنر

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.