کوبیسم

کوبیسم : Cubisme

کوبیسم: کوبیسم جنبشی بزرگ در نقاشی و تاحد محدودتری در مجسمه سازی قرن بیتم است که یکی از نقاط عطف هنر غرب به شمار می آید. کوبیسم که ابداع کنندگان آن پیکاسو و براک بودند به گونه ای ریشه از مفهوم هنر به عنوان بازنمایی طبیعت که از رنسانس به این سو بر نقاشی و مجسمه سازی غرب سلطه داشت روی گرداند و هدف خود را بر آن قرار داد که اجسام و احجام را بی آن که از شگرد های سه بعد نمایی استفاده کند بر سطحی دو بعدی به تصویر در آورد. نقاشان کوبیست تا آن جا که اشیا واقعی را باز می نمایاندند بر نمود های ظاهری آن ها در مکان وزمانی خاص تآکید نمی کردند بلکه می کوشیدند با بهره گیری از خرد و شناخت خود جنبه هایی نادیدنی از پدیدار های مختلف را به نمایش در آورند. برای آین منظور وجوه مختلفی از یک شکل در آن واحد به تصویر در می آمد. صور مختلف یک شی به سطوح مختلف هندسی تجزیه می شد و سپس از دیدگاه های مختلفی ترکیب مجدد می یافت.. مجسمه های آفریقایی و تابلوهای متآخر سزان مهم ترین منابع تآثیرگذار در پیدایش کوبیسم بودند و تابلوی دوشیزگان آوینیون پیکاسو منادی این حرکت پنداشته شد. اصطلاح کوبیسم( یا مکعب گرایی) را ابتدا لویی وسل منتقد فرانسوی به گونه ای تمسخر آمیز به کار برد ولی مقبول خود هنرمندان واقع شد. کوبیسم به دو مرحله تحلیلی وترکیبی تقسیم می شود.

<<برای مشاهده سایر سبک های هنری کلیک کنید>>

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.