هنر روم

تمدن رومی:

روم باستان شامل:

دوره پادشاهی ۷۵۰-۵۱۰ قم

دوره جمهوری: ۵۱۰- ۲۷ قم

دوره امپراطوری: قم۲۷- ۳۹۵ م

رومیان از اقوام و نژاد مختلفی گرد آمده و معتقد به « جان گرایی » بودند.

جان گرایی: وقوع حوادث طبیعی و سرنوشت انسان را در دست نیروهایی می دانستند که در طبیعت مسکن دارند. 

هنر رومی( هنر رومیان):

هنر رومی در آغاز متاثر از هنر یونانی و اتروسکی بود. در دوران پادشاهی این تاثر وجود داشت اما در دوره جمهوری به تدریج دارای ویژگی های خاص رومی شد. رومیان تمایل به بازنمایی و شبیه سازی طبیعی و واقع گرایانه داشتند که در تضاد با آرمان گرایی هلنی است. مانند سردیس یک رومی

دلایل تمایل رومیان به بازنمایی و شبیه سازی طبیعی:

  1. متاثر از سنت چهره سازی واقع نما و دقیق اتروسکی.
  2. اشتیاق اشراف رومی به نگهداری تمثالی طبیعی از نیاکان خود.

سردیس یک رومی

مهمترین فعالیت رومیان:

  1. در آمیختن قوس و طاق به بنا و کاربرد مصالح جدیدی چون بتون
  2. ساخت طاق نصرت برای بزرگداشت سرداران از ابتکارات رومیان بود.
  3. ساخت آمفی تئاتر که کهنترین آمفی تئاتر موجود است.
  4. ایجاد چهار سبک در نقاشی دیواری
  5. کلیساهای مسیحی بر اساس باسیلیکای عظیم اولپیا شکل گرفت.
  6. ساخت حمام های غول آسا که کهنترین گرمابه های همگانی است.

معماری رومی:

معماری رومی در آغاز متاثر از معماری یونانی و اتروسکی بود

رویکرد واقع گرایانه در معماری باعث شد که بیشتر تاکید بر کارایی باشد تا خلق اثری ابداعی و خاص

مانند معبد فورتونا ویریلیس ( ستون یونیک) و معبد سیبول ( کورنتی )

اما جدا شدن سبک معماری رومی از یونانی در پرستشگاه « فورتونا پریمیجنا » کاملا مشخص است.

در آمیختن قوس و طاق به بنا و کاربرد مصالح جدیدی چون بتون ( از نوع نازل آن ) انقلابی در معماری محسوب می شود.

معبد فورتونا ویریلیس

معبد سیبول 

فورتونا پریمیجنیا

آثار به جا مانده از شهر پومپئی که در ۷۹ قم زیر گدازه های آتشفشانی مدفون شد و بعد الگویی برای دیگر شهرهای رومی شد.

شهر پومپئی

از دیگر امکانات شهری:

ساخت میدان شهری یا فروم که محل اجتماع مردم برای دادوستد، مشارکت در امور کشوری و دادخواهی بود.

ساخت تالاری های شهری که مکان برگزاری انجمن ها و دادرسی ها بود.

توجه رومیان به فضای داخلی معماری بسیار زیاد بود تزئیناتی مانند:

نقاشی دیواری، برجسته کاری، موزائیک کاری

نقاشی رومی:

نقاشان رومی متاثر از نقاشان یونانی هستند. اما رومیان واقع گرایانه تر هستند و از زیبایی کمال مطلوب و آرمانی یونانی فاصله گرفته اند.

رومیان به دلیل شناخت وسیع درباره پرسپکتیو پیشرفت قابل توجهی در نقاشی نسبت به یونانیان داشتند.

نقاشی دیواری رومی:

نقاشان رومی مهارت زیادی در نقاشی دیواری « فرسک » داشتند. در این روش نقاش، با آب و رنگ روی گچ( یا آهک) نمناکی که به تازگی دیوار را پوشانده بود. نقاشی می کرد. نقاشی دیواری مربوط به پومپئی و هرکولانوم چهار سبک دارد:

۱- سبک نقوش مرمرین است که در آن دیوار به قاب های کوچکتری با رنگ های یک دست متضاد رنگ آمیزی می شد

۲- سبک معماری یا پرسپکتیوی که در آن دیوار به گونه ای نقاشی می شد که گویی فضای داخلی امتداد یافته و با پرسپکتیوی متقاعدکننده به عمق رفته است.

۳- سبک تزیینی که دیوار را به چند قسمت کوچک و مجزا و بی ارتباط به هم تقسیم می کند گویی که تابلو هایی به دیوار آویخته شده اند.

۴- سبک پیچیده که چکیده ای از سبک های پیشین است.

آمفی تئاتر رومی:

آمفی تئاتر عظیم فلاویوس که « کولوسئوم » نامیده می شود. از ابتکارات رومیان است.

با ساخت این بنا، تئاترهای نیم دایره را به آمفی تئاتر یعنی فضای بسته و کامل بیضی شکل بدل کردند.

باسیلیکای اولپیا:

باسیلیکای عظیم « اولپیا » از بناهای معروف روم است که مسیحیان بعدها با اتکا به آن، کلیساهای خود را شکل دادند.

معبد پانتئون:

ساخت معبد پانتئون در شهر روم در حدود ۱۲۵ م دارای گنبد عظیم که در مرکز آن نورگیر یا « چشمه نور» ی وجود دارد.

حمام های کاراکالا:

ساخت حمام های غول آسای کاراکالا در ۲۱۵ م گنجایش ۱۶۰۰ نفر دارد. حوضچه ها با دماهای مختلفی وجود داشت. این بنا در باغی قرار دارد که گرداگرد آن رستوران، کتابخانه و سالن های ورزشی بود.

معبد پانتئون

باسیلیکای اولپیا

کولوسئوم

حمام های کاراکالا

پیکر تراشی:

پیکر تراشی رومی متاثر از فرهنگ هلنی است. در دوره حکومت آگوستوس به تدریج فرهنگ رومی تجلی می یابد. و شیوه ای طبیعت گرایانه است که مشخصه اصلی هنر رومی است. مانند :نقش برجسته « مذبح صلح اگوستوس »

ستون ترایانوس که در معبدی که آرامگاه ترایانوس است. قرار دارد. صحنه های نبر ترایانوس با داکیان به صورت سلسله تصاویری از ۱۵۰ رویداد است.

طاق نصرت:

یکی دیگر از راه های جاودانه سازی رویدادهای تاریخی در قالب بناها و آثار عظیم ساختمانیُ ساخت طاق نصرت بود. مانند: طاق « تیتوس » ۸۱ م به شیوه کورنتی است. روایت بازگشت پیروزمدانه تیتوس از از جنگ اورشلیم است.

نقش برجسته مذبح صلح اگوستوس

ستون ترایانوس

ستون ترایانوس 

طاق تیتوس

ساخت سردیس رومی:

دیگر مهارت رومیان ساخت سردیس و نیم تنه های فردی است. سه ویژگی دارد:

۱-آرمانگرایانه هلنی است. که متعلق به هنر دوره پادشاهی است.

۲-موضوعات زنده روز مانند: سردیس وسپاسیانوس و چهره یک زن که متعلق به هنر دوره جمهوری است.

۳- ساده سازی: سردیس کنستانتین که متعلق به دوره امپراطوری است.

سردیس وسپاسیانوس:

سردیس وسپاسیانوس ایجاد خصوصیات روانی و شخصیتی در چهره اما سردی خاصی احساس می شود که متعلق به هنر دوره جمهوری است.

چهره یک زن رومی:

چهره یک زن که با ظرافت ساخته شده که متفاوت از چهره های عبوس و خشک آن دوران است.

سردیس کنستانتین: متعلق به دوره امپراطوری

سردیس کنستانتین که دو گرایش آرمانی و واقع گرا را ندارد اما تمایل به ساده سازی شکل ها و جزئیات و حذف ویژگی روانی و شخصی از چهره است. تاکید بیشتر بر اقتدار امپراطور است تا بیان حسی او.

سردیس وسپاسیانوس

چهره یک زن

سردیس کنستانتین

تندیس

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.