نخبگان در صفویان

صفویان از دودمان ایرانی بودند که بین سالهای 907 تا 1135 خورشیدی بر ایران و بخشی از سرزمین های مجاور آن فرمانروایی کردند.

نخبگان فکری و روحانی دوره صفوی:

شیخ بهاء الدین عاملی:

نزد ایرانیان به شیخ بهایی شهرت دارد- به لحاظ چند کارگی و چندگونگی یکی از شخصیتهای برجسته نوزایی صفوی برشمرده می شود در زمان شاه عباس یکی از شخصیتهای برجسته شیعی ایران شد اشعار او همچون مثنوی طوطی نامه- نان و حلوا- شیر و شکر با سبک مثنوی جلال الدین رومی سروده شد و همه درباره تصوف و عرفان است که مرقد ایشان در جوار امام رضا است.

میرداماد:

علوم سنتی را از دیدگاه جدید شیعی دوره صفوی طبقه بندی و تنظیم کرد یعنی همان کاری که از ارسطو در آتن و فارابی در تمدن جدیدالتأسیس اسلامی کرده بود افتخارات لقب (معلم ثالث) را پس از ارسطو (معلم اول) و فارابی (معلم ثانی) پیدا کرد. گفته شده او زندگی پر از تقوایی داشته که هر شب نصف قرآن را تلاوت می کرد.

اکثر اشعارش درباره پیامبر (ص) و امام علی (ع) است و رباعی که برای پیامبر است

          ای ختم رسل دو کون پیرایه ی تست                    افلاک یکی منبر نه پایه ی تست

          گر شخص تر اسایه نیفتد چه عجب                        تو نوری و آفتاب خود سایه تست

میرداماد اکثر اشعار فارسی اش با نام حضرت علی (ع) شروع می کند

ای عَلَم ملت و نفسی رسول
ای بتو مختوم، کتاب وجود
داغ کش نامه تو مشکی ناب

 

حلقه کش علم تو گوش عقول
وی بتو مرجوع حساب وجود
جزیه ده سایه تو آفتاب

صدرالدین شیرازی (ملاصدرا):

نهضت فلسفی و حکمت دوره صفویه با ملاصدرا به اوج خودش رسید و او را از بزرگترین متفکران اسلامی ایران در حوزه ماوراءالطبیعه می داند ملاصدرا مضمون جهان پس از مرگ را گسترش داد و نفس و معاد را در آنسوی عالم مثال در مراتب والای وجود قرار داد شاگردانش که ملاحسن فیض کاشانی و مولانا عبدالرزاق لاهیجی از جمله فرهیختگان دوره صفوی بود.

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*


Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.